Czcionka:

A+A-

Kontrast:

Rozwój intelektualny 6-latka

Rozwój intelektualny 6-latka

Rozwój intelektualny sześciolatka

Sześciolatek potrafi zadziwić. Z jednej strony jest wybuchowy i nieprzewidywalny, a z drugiej zorientowany na zdobywanie nowych umiejętności i skupiony na doskonaleniu tych już posiadanych. Sześciolatek jest dość nieelastyczny i ... chwiejny. Wszystko, czego doświadcza, jest dobre lub złe, czarne albo białe. Potrafi zaskoczyć i trudno za nim nadążyć.

Jaki jest sześciolatek?

Otwartość i gotowość na odkrywanie świata w połączeniu z dziecięcym entuzjazmem sprawiają, że sześciolatek szybko rozwija się intelektualnie. Dziecko systematyzuje i oswaja świat, opierając się na własnej optyce, doświadczeniu, wiedzy i swoich zasadach. Nowe sytuacje i wyzwania mogą być dla niego pewną trudnością – musi je najpierw poznać, „przymierzyć”, a dopiero później wrzucić do odpowiedniej szuflady. To właśnie dlatego tak ważna w życiu sześciolatka jest rutyna – ona daje mu pewność i poczucie bezpieczeństwa.

Sześciolatek bardzo chętnie opowiada o swoich sukcesach – możesz odnieść wrażenie, że się przechwala, a i niejednokrotnie złapiesz go na tym, że fantazjuje i ubarwia. Jest bardzo dumny ze swoich osiągnięć, ale potrzebuje pozytywnych informacji zwrotnych – waszych komplementów, pochwał i uwag. Nie robi tego z próżności, on się po prostu czuje dość niepewnie.

Interesuje się przyrodą i jej zjawiskami. Zaczyna interesować się życiem społecznym. Jest otwarte i ciekawe świata, dlatego dąży do jego poznania. Chce zrozumieć zasady i prawa nim rządzące – nieustannie pyta, a także wyraża swoją opinię na dany temat.

Co już potrafi dziecko w wieku 6 lat:

  • Czyta lub szybko się tegoż uczy.
  • Umie pisać bądź szybko tę umiejętność opanowuje.
  • Interesują go krótkie, często własnoręcznie opisane, historie.
  • Zna różne piosenki i wierszyki, kolejnych uczy się z łatwością.
  • Rozwiązuje swoje problemy, a przynajmniej podejmuje próby.
  • Umie się skoncentrować na jednej czynności (mniej więcej kwadrans), choć ma problem z podzielnością uwagi.
  • Radzi sobie z przeróżnymi skomplikowanymi czynnościami - od wycinania po wiązanie butów.
  • Ma bogate słownictwo (zna około 4 000 słów), choć wciąż używa słów przez siebie wymyślonych np. „trzymaniec” vel uchwyt.
  • Umie wykonywać proste obliczenia matematyczne, lubi bawić się cyframi.
  • Rozpoznaje kształty, nie tylko je z łatwością odtwarza, ale i traktuje je kreatywnie – tworzy geometryczne rysunki.
  • Interesuje się światem – zjawiskami przyrodniczymi, mapami, ale i zjawiskami społecznymi – zawodami, jakie wykonują różni ludzie czy rolami społecznymi – mąż, mama, dziecko.
  • Poznaje zasady działania zegara, zna nazwy dni tygodni, miesięcy.
  • Lubi się wypowiadać na różne tematy – jego wypowiedzi są dłuższe, ciekawe, logiczne. Można z nim porozmawiać na naprawdę różne tematy.
  • Rozróżnia świadomie stronę lewą od prawej.
  • Rozpoznaje i zapamiętuje dźwięki.
  • Dziecko potrafi tworzyć zdania współrzędnie i podrzędnie złożone.
  • Układa puzzle.
  • Podejmuje samodzielnie decyzje.
  • Rozumie pojęcie czasu, przestrzeni, koloru, liczb.
  • Rozumie, ze rzecz widziana z daleka wydaje się mniejsza niż jest w rzeczywistości.
  • Rozumie różnicę pomiędzy czymś przypadkowym a zamierzonym.
  • Zna dni tygodnia, nazwy miesięcy, pory roku.
  • Potrafi się skupić na ok. 15 min.
  • Nie ma rozdzielności uwagi.
  • Bawi się w zabawy z podziałem na role.
  • Zaczyna stawiać hipotezy , w których istotną rolę pełnią jego wyobraźnia. Ma jeszcze małe zasoby wiedzy, ale próbuje sobie radzić.
  • Swobodnie prowadzi rozmowy. Lubi rozmawiać i dzielić się swoimi spostrzeżeniami i przemyśleniami.
  • Próbuje uzasadniać swoje decyzje. Próbuje bronić swoich racji za wszelką cenę, często w sposób wybuchowy i nieopanowany. Trwa walka o swoją tożsamość i niezależność.
  • Sześciolatek jest ciekawy świata, choć czasem trochę niepewny w działaniach.
  • Dziecko powinno umieć współdziałać z rówieśnikami i przestrzegać określonych norm zachowania.
  • Sześciolatek zaczyna  przewidywać intelektualne i emocjonalne skutki swego działania.

Jak wspierać rozwój intelektualny sześciolatka?

  • Podsuwaj dziecku interesujące książki i czasopisma. Czytajcie też wspólnie, a później rozmawiajcie na temat lektury.
  • Zachęcaj dziecko, by razem z kolegami lub z wami grało w planszówki – warcaby, chińczyk czy bardziej skomplikowane fabularnie opcje nie tylko fantastycznie i radośnie wypełniają czas, ale i doskonale wpływają na rozwój intelektualny dziecka.
  • Często dziecko jest zainteresowane jakimś tematem, ale w szkole nie może on być omówiony szerzej – nic nie stoi na przeszkodzie, aby temat zgłębić w domu: poszukać informacji w książkach, internecie czy wybrać się do muzeum.
  • Doceniaj pytania, jakie zadaje ci dziecko, nawet jeśli masz wrażenie, że nigdy się one nie kończą albo denerwujesz się, że nie znasz na nie odpowiedzi.  Odpowiadaj na nie cierpliwie i zachęcaj dziecko do poszukiwań. Z zainteresowaniem słuchaj, kiedy dziecko opowiada ci o swoich odkryciach i o tym, czego się nauczyło. Dzięki temu dziecko lepiej to zapamięta, będzie mieć też motywację do rozszerzania swojej wiedzy.
  • Jesteś pierwszym, a i może najważniejszym nauczycielem dziecka – pamiętaj o tym. Będzie ono patrzyło na świat twoimi oczami. Postaraj się dobrze je „zaprogramować” i nastawić – kreatywnie i pozytywnie. Zachęcaj dziecko do otwartości, pogłębiania wiedzy i poszukiwań – sama tez taka bądź. Nie poddawaj się, jeśli jakieś pytanie cię zaskoczy – powiedz, ze najważniejsze to wiedzieć gdzie szukać odpowiedzi. I ją znajdź. Wychowuj małego odkrywcę.
  • Jak najwięcej z dzieckiem rozmawiaj. O tym, co się działo w przedszkolu, omawiajcie różne sytuacje, ale i fantazjujcie. Wspominajcie, planujcie, ale i piszcie własne historie. Możecie je spisywać – napisać wspólnie książkę, zrobić komiks bądź prowadzić rodzinny pamiętnik.
  • Staraj się kreować sytuacje, w których dziecko może być dumne z własnych osiągnięć. Szczególnie wtedy, gdy ma jakieś problemy i musi odzyskać wiarę w siebie. Pamiętaj, by poprzeczka była adekwatna do umiejętności i możliwości dziecka. Zbyt wysoka – zniechęci, zaś zbyt niska – może zwyczajnie urazić.

 

Rozwój emocjonalny sześciolatka

Rozwój emocjonalny dziecka w wieku 6. lat wchodzi w kolejną fazę. Dziecko jest pełne sprzeczności. Sześciolatek z jednej strony czuje się taki „dorosły” – wiele już wie i potrafi zrobić samodzielnie. Z drugiej wciąż wiele w nim intensywnych, sprzecznych emocji, którymi targany, potrafi być… dość nieprzewidywalny.

Jaki jesteś sześciolatku?

  • Sześciolatek jest dość nieelastyczny, za to bardzo zdecydowany – wszystko, czego doświadcza, jest dobre lub złe, euforyczne bądź dołujące, czarne lub białe. Nie ma miejsca na pośrednie tony i… kompromisy. Czasem naprawdę ciężko nadążyć i zaskoczyć klucz tych podziałów.
  • Systematyzowanie rzeczywistości na swoich zasadach pozwala sześciolatkowi oswoić świat, a nowe sytuacje i wyzwania mogą być dla niego pewną trudnością. Trzeba je bowiem najpierw poznać, żeby móc włożyć do odpowiedniej szuflady. Dlatego tak ważna jest rutyna poczucie bezpieczeństwa na znanych już terytoriach i dziedzinach życia.
  • Sześciolatek staje się coraz bardziej świadomy siebie, swoich stanów i emocji. Czuje, co jest mu bliskie, a co nie; kogo lubi, a kto nie należy do kręgu jego sympatii. Całkiem sprawnie korzysta z empatii – stara się być taktowny, by nie robić przykrości; czuje, co może ranić.
  • Sześciolatek jest towarzyski, ma przyjaciela, otwiera się na nowe znajomości, dlatego zmianie ulega pozycja rodziców – nieco schodzą w cień. Lęk separacyjny, który może jeszcze dziecku towarzyszyć, traci na sile.
  • Sześciolatek wciąż jednak czuje (i dąży do tego, by i inni to dostrzegli), że jest centrum wszechświata. Należy mu się wszystko. Żeby osiągnąć cel – może próbować obejść zasady (oszustwem bądź nawet drobną kradzieżą).
  • Chętnie opowiada o swoich sukcesach, jest dumny ze swoich osiągnięć. Często jeszcze posiłkuje się… fantazją. Pielęgnuje talenty – jest przecież wyjątkowy. Pomimo tego czuje się jeszcze dość niepewnie – nie tylko z próżności potrzebuje pozytywnych informacji zwrotnych w postaci komplementów, pochwał i uwag. Ma problem z niepowodzeniami – może zareagować impulsywnie, wykraczając poza akceptowalne schematy.
  • Walczy o niezależność. Dziecku, które wkroczyło już na ścieżkę „poważnej” edukacji – uczy się liter, cyfr, jest samodzielne, wydaje się, że jego kompetencje życiowe powinny pozwolić na więcej swobody. Stąd możliwe kłótnie, podważanie zdania rodziców, nieposłuszeństwo. To może męczyć. Budujący jest z kolei debiut w działaniach pozbawionych towarzystwa rodziców – to naprawdę pierwsze poważne kroki w kierunku samodzielności i niezależności. Pozwalajmy dziecku na doświadczane wolności, smakowanie podejmowania własnych decyzji (nawet jeśli jest to wybór ubrania)

Rozwój emocjonalny sześciolatka w pigułce

Co charakteryzuje rozwój 6- latka?

  • coraz większe zróżnicowanie emocji pod względem treści wachlarz zdecydowanie się powiększa,
  • emocje sześciolatka są często bardzo chwiejne. Maluchy w tym wieku szybko przechodzą z jednego skrajnego stanu do drugiego. Są bardzo chimeryczne. Na przykład w jednej chwili cieszą się z wyjazdu na wycieczkę, a zaraz zdumionym rodzicom oznajmiają, że one nie znoszą wycieczek i nigdzie nie pojadą,
  • gwałtowne reakcje emocjonalne, które są często odpowiedzią na odmowę ze strony innych osób, która dla 6-latka jest wręcz niemożliwe do zaakceptowania. Dziecko jest szalenie egocentryczne - według niego osobiste pragnienia i oczekiwania są dla najważniejsze i to nie tylko dla niego,
  • sześciolatkom trudno jest przyjąć krytykę i przyznać się do własnej winy (stąd też często „zrzucają” ją na innych. 6-latki często też kłamią, byle uniknąć kłopotów albo zyskać w oczach innych,
  • ponownie nasilają się różne lęki. Są one bardzo różne. Dziecko boi się tego, co podpowiada mu wyobraźnia, a więc czarownic, duchów, smoków, potworów, ale i głośnych, nagłych dźwięków. Pojawiają się też lęki związane z przestrzenią (obawa przed zgubieniem się).

 Źródła przeżyć emocjonalnych w wieku przedszkolnym

  • Zmiana rodzaju i wzrost wymagań stawianych dziecku przez otoczenie - pojawia się konieczność dostosowania zachowania do norm zwyczajowych, społecznych i moralnych;
  • Poszerzenie kontaktów społecznych (zwiększenie ilości osób znaczących) - tu duże znaczenie ma stworzenie właściwego środowiska wychowawczego, które ma być podstawą uformowania szczerej więzi z dzieckiem, co stanowi podstawę korzystnie i skutecznie odbywającego się procesu kształtowania osobowości;
  • Zwiększenie roli kontaktów dziecka z rówieśnikami i dziećmi w innym wieku - tylko część reakcji zachodzących w tych kontaktach może być kontrolowanych przez środowisko wychowawcze i przez nie organizowane.

Jak możesz wspierać dziecko w rozwoju emocjonalnym?

  • wspieraj dziecko w nauce rozpoznawania i okazywania emocji. Możecie się bawić, wykorzystując naklejki z buźkami o zróżnicowanej mimice (buźka uśmiechnięta, buźka nadąsana, buźka smutna). Możecie na przykład, wykorzystując je, wspólnie narysować komiks. Warto też czytać i przeglądać różne książeczki i rozmawiać o nich. Opowiadaj dziecku o emocjach, rozmawiajcie na ich temat. Pomagaj dziecku nazywać uczucia i zaakceptować je.
  • zachęcaj dziecko do opowiadania - o swoim dniu, przeżyciach. Pamiętaj, by nie oceniać i nie krytykować dziecka, bo to obniża jego poczucie własnej wartości i fatalnie wpływa na waszą pełną zaufania relację. Pamiętaj, że dla dziecka świat, także wewnętrznych przeżyć, nie jest tak klarowny i czytelny jak dla ciebie.
  • choćby nie wiem jak komiczne wydawało ci się, że tak duże dziecko boi się ducha, czarownicy czy siedzącego w kuchni pod stołem zielonego smoka, nigdy tych leków nie bagatelizuj. Nie ośmieszaj dziecka, nie wyśmiewaj się z niego. A czego ty się znów boisz? Nie przesadzaj! Za duży na to jesteś - to nieporozumienie, nie mów tak.
  • Gdy dziecko zwierzy ci się z kłopotów bądź jakiś trudności, nie reaguj natychmiast, nie spiesz z pomocą. Być może ono zna rozwiązanie, a potrzebuje jedynie wsparcia i zrozumienia.
Data dodania: 2020-08-26 14:54:13
Data edycji: 2020-08-26 15:00:44
Ilość wyświetleń: 133

„Kiedy śmieje się dziecko, śmieje się cały świat"

Janusz Korczak
Bądź z nami
aktualności i informacje
Biuletynu Informacji Publicznej
Logo Facebook
Facebook